روانشناسان ومتخصصین تعلیم وتربیت برای ارزیابی میزان بهره ی هوشی افراد ، ضریبی را انتخاب کرده اند

که اختصاراً آی کیو   (Intelligence Quotient  :IQ ) یا بهره هوشی یا هوش بهره نامیده می شود. آی. کیو حاصل بخش ((رشد فکری)) بر ((رشد سنی)) ضربدر عدد 100 است . تاکنون چندین مقیاس برای تعیین بهره هوشی ابداع گردیده است که متداولترین آن مقیاس بینت (Binet scale ) است .جدول الف طبقه بندی عمومی را نشان می دهد .

افرادی که دارای بهره هوشی بالا هستند نبایستی لزوماً دارای بصیرت خارق العاده و یا برخی صفات وخصایل شاخص باشند.

جالب آنکه اینگونه افراد غالباً مشاغل وسمت های برجسته ای نداشته اند و موفقیت ها یشان در جهان دانش اکثراً به علت عدم سازش با اطرافیان وعدم توانایی در تحمل مطالب ومسائل تکراری اطرافیان ، خدشه دار گردیده است .

دست یابی به بهره هوشی 200 غیر ممکن بوده است ولی 15 عضو انجمن ((مگا)) دارای بهره هوشی 193 می باشند والبته دو نفر از اعضا این انجمن نیز دارای بهره هوشی 197 می باشند که اسامی آنها عبارت است از : کریستوفو فلیپ هاردینگ که متولد سال 1944 در انگلستان است ودیگری ولفگانگ جنسن است که در سال 1962 در آلمان متولد شد. بالاترین میانگین بهره هوشی برای یک ملت 115 ومتعلق به ژاپنی هامی باشد. که در فاصله سالهای 1960 تا 1961 متولد شده اند. حداقل 10 درصد از جمعیت این کشور دارای بهره هوشی بالای 130 هستند.