تاریخچه:

برای سالها ، هارددیسک ها تجهیزات بزرگ وسنگین بودند وبه دلیل بزرگی ، سنگینی، حساسیت بالا ، ومصرف زیاد انرژی ، بیشتر برای محیط های حفاظت شده یک مرکز اطلاعات یا دفاتر بزرگ مناسب بودند تا محیط های خشن وناملایم صنعتی ،   خانه ها یا دفاتر کوچک یک هارد دیسک قدیمی IBM در سال 1979 تا قبل از دهه 80 میلادی اغلب هارد دیسک ها صفحات 8 اینچی (20 سانتی) یا 14 اینچی (35) سانتی داشتند وبرای نگه داری آنها نیاز به فضای زیادی بود. ( خصوصاً درایوهای بزرگ قابل حمل ونقل (قابل نصب وبرداشت) که به خاطر بزرگی به ماشین های لباسشویی معروف بودند). این گونه هارددرایوها به علت داشتن موتورهای بزرگ ، به منبع تغذیه سه فاز وآمپراژ بالا نیاز داشتند . به همین دلیل تا سال 1980 برای میکروکامپیوترها از هارددیسک استفاده نمی شد. تا اینکه در این سال شرکت Seagate technology اولین هارددرایو 25/5 خود را با ظرفیت 5 مگابایت تحت عنوان ST -506 به بازار ارائه کرد . در واقع تا آن زمان کامپیوتر های شخصی اولیه IBM یعنی 510 IBM مجهز به هارددیسک نبودند. در اوایل دهه 80 اغلب هارددیسک های مربوط به میکروکامپیوترها با نام تولیدکننده خود به فروش نمی رسیدند بلکه به وسیله OEM ها به عنوان بخشی از یک مجموعه بزرگتر (مانند Corvus Disk System یا APPle profile ) فروخته می شدند .کامپیوتر های نوع IBM PC /XT دارای هارددیسک داخلی بودند واین باعث ایجاد تمایل عمومی به خرید درایو های خام (ازطریق پست) ونصب مستقیم آنها در داخل سیستم شد سازندگان هارددیسک شروع به بازاریابی کردند وبالاخره طولی نکشید که در اواسط دهه 90 هارددیسکها در قفسه مغازه های خرده فروش نیز قرار گرفتند .هارددرایوهای داخلی کم کم به یک گزینه رایج در کامپیوتر های PC تبدیل شدند وهارددرایو های خارجی محبوبیت خود را برای مدتها مخصوصا در بین انواع APPle Macintosh وانواع مشابه آن حفظ کردند.همه کامپیوتر های ساخت Mac بین سال های 1986 تا 1998 یک پورت SCSI نها گزینه منطقی به نظر می رسیدند هارد درایو های خارجی SCSI